AYI EVE DÖNÜYOR

  RAFİ ZABOR’UN İLK ROMANININ KAHRAMANI, CHARLİE PARKER, JOHN COLTRANE VE ORNETTE COLEMAN’DAN KENDİ KİŞİSEL ÜSLUBUNU ÇIKARMAYA ÇALIŞAN BİR ALTO SAKSAFON VİRTTÖZÜ. AYNI ZAMANDA DA YÜRÜYEBİLEN, KONUŞABİLEN SHAKESPEARE’DEN VE BLAKE’DEN ÖZDEYİŞLER SÖYLEYEN BİR AYI. BU AYININ ÇOK KESKİN İRONİ DUYGUSU, ONU KIYMET BİLMEYEN BİR MEGA KENTTE SANATÇININ VE HAYVANIN ÇEKECEĞİ YALNIZLIKTAN KORUYOR.

  AVRUPA SİRK AYILARININ SOYUNDAN GELEN (VE GENETİK KUMARIN ŞAŞIRTICI RASTLANTILARININ ÜRÜNÜ OLAN) AYI’YI İLK TANIDIĞIMIZDA ARKADAŞI VE BAKICISI JONES İLE BİRLİKTE, ÇOK AŞAĞILAYICI BULDUĞU SOKAK DANSIYLA HAYATINI ZAR ZOR KAZANIYOR. AMA AYI’NIN (KENDİNİ KOZMİK DÜZEYDE MUTSUZ ETME DIŞINDA) BİR YETENEĞİ DE, O MUCİZEVİ DUDAK YAPISIYLA ALTO SAKSAFON ÇALABİLMESİ. GÜNÜN BİRİNDE OTURDUĞU APARTMAN DAİRESİNDEN CESUR BİR ÇIKIŞ YAPIYOR, ARTHUR BLYTHE VE LESTER BOWİE İLE BİRLİKTE NEW YORK KULÜBÜNDE BULUŞUYOR (ASLINDA ROMAN BOYUNDA GERÇEK MÜZİSYENLER, ROMAN KARAKTERLERİYLE DİRSEK DİRSEĞE YAŞIYOR). BÖYLELİKLE MÜZİKSEL VE ROMANTİK BİR “ODİSE”Yİ BAŞLATIYOR. BİR KULÜP BASKINI, NEW YORK’UN EN KARANLIK CEZAEVİNDE GEÇEN UPUZUN GECELER İZLİYOR. ARDINDAN ÖZGÜRLÜK GELİYOR, ONU BİR PLAK ANLAŞMASI, BİR YER ALTI ŞÖHRETİ, ZAMAN ZAMAN KORKUTUCU, BİR YANDAN DA İLHAM VERİCİ BİR TURNE İZLİYOR. ARAYA BİR DE İRİS ADLI BİR KADINLA, ANATOMİK AÇIDAN UYGUN, TÜRLER ARASI BİR AŞK KARIŞIYOR. AYI ORADA SOLOSUNU ÇALARKEN HAYATININ KOPUK PARÇALARINI BİR ARAYA GELİVERİYOR, BUNUN RÜZGARI ONU EVE DÖNÜŞE SÜRÜKLÜYOR.