ANAHTARSIZ KAFESLER

  "18 MAYIS, 1928 YENİ COĞRAFYA ÖĞRETMENİ TENEFFÜS ZİLİNİN ÇALMASINDAN BEŞ DAKİKA ÖNCE BENİ TAHTAYA KALDIRDI. OYSA DERS BOYUNCA, ÖĞRETMENİN BENİ KALDIRMASINDAN ÖNCE ZİLİN ÇALMASI İÇİN HEP SAATE BAKMIŞTIM. BENDEN AVRUPA HARİTASINDAN BERLİN, FRANKFURT VE VİYANA'NIN YERLERİNİ GÖSTERMEMİ İSTEDİ. FRANKFURT'U BULMAM ÇOK UZUN SÜRDÜ.AMA BULDUM. ÖNÜNDE HERKESİN İSMİNİN BULUNDUĞU BİR YOKLAMA DEFTERİ DURUYORDU. PARMAĞINI LİSTENİN ÜZERİNDE GEZDİREREK İSMİMİ BULMAYA ÇALIŞTI. AMA BULAMADI. BUNUN ÜZERİNE BANA "ADIN NE?" DİYE SORDU.

"NAR" DEDİM.
"NAR MI? BU NE BİÇİM BİR İSİM BÖYLE?"
AÇIKLAMAK ZORUNDA KALDIM. "ANNEM BANA BU ADI NARTUHI'NİN KISALTILMIŞI OLARAK VERMİŞ BİR ERMENİ ADI." ÖĞRETMEN PARMAKLARINI YOKLAMA DEFTERİNDE GEZDİRMEYE BAŞLADI VE "NAR DEMİRAY" DEDİ. SOYADIMDAN ERMENİ OLMADIĞIMI ANLAYABİLİYORDU.

BİLDİĞİM TEK ŞEY, HİÇBİRİNİN BANA GELİPTE ANNEMİN ERMENİ OLMASI HAKKINDA BİR ŞEY SORMAYACAKLARI. NEDEN SORSUNLAR Kİ? BİR TANE BİLE YAKIN ARKADAŞIM YOK. İÇLERİNDEN HER HANGİ BİRİ SORMUŞ OLSAYDI ONLARA, BABAMIN MARAŞ'TA KADI OLDUĞUNU SÖYLERDİM. ANNEMLE EVLENDİĞİNİ VE ONU MÜSLÜMAN YAPTIĞINI ANLATIRDIM."